Bijeenkomst Global Nomads in Landhuis Bloemhof -De normaal serene rust in Landhuis Bloemhof wordt op deze decemberdag gevuld met stemmen, veel stemmen. Soms op opgewonden toon, vaak lachend. Er heerst een vrolijke en intense sfeer. Aan de lange tafel bevindt zich een zeer gemêleerd gezelschap dat als verbindende factor Curaçao heeft. De ene helft woont en werkt er nog steeds, de andere helft is er geboren of getogen, maar is hier terug voor de feestdagen. Zo gaat dat. Je bent Curaçaoënaar en je woont en werkt in het buitenland, maar met Kerst ben je terug op je eiland. Natuurlijk ben je hier terug, want de warmte – vooral ook de niet-klimatologisch gebonden warmte, veroorzaakt door intensief sociaal verkeer tijdens de vele eindejaarsbijeenkomsten – en ook de algehele Kerstsfeer, zijn niet te vergelijken met elders ter wereld. En dat blijft trekken, hoe lang je ook weg bent, hoe ver weg je ook woont. De sfeervolle locatie Landhuis Bloemhof en de lange tafel voor de circa veertig aanwezigen blijken een perfecte setting voor de intensieve, soms zelfs heftige discussies over hoe vanuit het buitenland geholpen kan worden om Curaçao te promoten. Daar ging het om tijdens deze ‘Global Nomads Salon’.
Licht onwennig schoven aanvankelijk de meeste genodigden aan, maar al snel bracht Janera Soerel als initiatiefnemer de gasten op dreef. Het onderwerp bleek zeer ter zake in meer dan een opzicht. Het raakte namelijk veel van de thema’s waar we lokaal mee kampen als mogelijkheid voor, en vaak ook als barrière tot, het boeken van vooruitgang voor het eiland. Wat willen we eigenlijk promoten, wordt meermaals opgeworpen. De gasten aan tafel bespreken als opties de economische sectoren, de culturele mogelijkheden, welke van de cultuuruitingen leent zich dan het best, of wellicht toch de sport? Ondernemers en investeerders aantrekken is belangrijk, maar zo makkelijk is het eerlijk gezegd niet op Curaçao voor foreign investors. De optie om een private equity fonds op te zetten voor aankoop van de utiliteitsbedrijven gaat over tafel, evenals de optie om de gezondheidszorg als speerpunt te nemen. Er wordt geconstateerd dat er veel talent is op Curaçao, maar als ze dat talent willen gebruiken om in het buitenland te studeren, blijken Curaçaose jongeren soms toch niet de vereiste vergaande discipline te hebben om door te zetten, het talent ten spijt.
Via de netwerken van de genodigden, die reiken van Noord- en Zuid-Amerika, tot Europa en Afrika, is er potentie genoeg. Niet alleen voor promotie, ook voor onderlinge uitwisseling van en ondersteuning met kennis en ervaring. Hier en daar worden vervolgafspraken voor contact gemaakt. Maar de kernvraag blijft boven tafel hangen, wat valt er te promoten en hoe doen we dat? Werken we gestructureerd aan branding van het eiland, en zo ja, voor welke doelgroepen? En ook een moeilijk punt wordt bediscussieerd: zijn we niet nog steeds veel te verdeeld door onderling wantrouwen om eenduidig naar buiten te kunnen treden? Wie moet er betrokken zijn bij de promotie van Curaçao, deze groep of een grotere dwarsdoorsnede van de bewoners
De lunch loopt uit, omdat het eten heerlijk is, en ook de gespreksstof voedend. Er komt een vervolg, kondigt Janera samenvattend aan. Afhankelijk van de bevindingen die via een enquête achteraf worden gepeild, zal het vervolg verder vorm krijgen. De deelnemers doen alvast wat binnen hun vermogen c.q. netwerk ligt, om vervolgens ook te kijken wat er gezamenlijk gedaan kan worden. Global Nomads op Curaçao wordt in ieder geval vervolgd. Online via Janera.com, en in december 2008 wederom fysiek, als er weer vele Global Nomads neerstrijken op dushi Kòrsou.
