Hoofd Afdeling Microbiologie bij het Analytisch Diagnostisch Centrum - Lyane is geboren en getogen op Curaçao. Ze begon haar carrière in 1999 na een studie in Leiden bij het Analytisch Diagnostisch Centrum. Voor Lyane is haar werk haar passie. Bij haar eerste werkgever geeft ze nu leiding aan 33 man. Haar werkplek is niet beperkt tot haar bureau; ook in het laboratorium is zij vaak te vinden.Het ADC doet meer dan alleen bloedprikken. Lyane is trekker van de moleculaire diagnostiek, waar het onder andere draait om het aantonen van ziekteverwekkers via het DNA of RNA. ‘In drukke periodes werk ik mee in het lab. In bepaalde ruimtes mag je namelijk maar één keer per dag naar binnen, vandaar dat ik soms wel moét helpen. Als hoofd ben ik organisatorisch verantwoordelijk voor de hele afdeling, vakinhoudelijk voor de moleculaire diagnostiek en de niet-humane microbiologie. We gaan op zoek naar ziekteverwekkers; die kunnen in voedingsmiddelen, levensmiddelen en water zitten. Vliegtuigmaatschappijen bijvoorbeeld brengen maandelijks hun voeding ter controle bij ons, en het hele jaar door krijgen we verschillende producten van bedrijven die zij laten checken omdat er verkeerde ingrediënten in omloop zijn.’

Eerste geaccrediteerde waterlab
Lyane begon haar carrière bij het ADC met het opzetten van de moleculaire diagnostiek. De afdeling moest gestructureerd worden en van kwaliteitsprocedures worden voorzien. Na een aantal jaar ging ze leidinggeven aan het waterlab. ‘Het waterlab heb ik samen met mijn collega Ewald Lijde opgezet. Inmiddels zijn we als enige waterlab in de Caribbean geaccrediteerd. We testen water van de zee, van de waterfabriek, maar ook verpakt drinkwater, dat via monsters van de GGD binnenkomt. Tevens wordt zwembadwater, dialysewater van het ziekenhuis en zelfs het water van de dolfijnen in het Sea Aquarium in ons lab gecontroleerd.’

Muren behangen met tekeningen
Op de tweede etage in het gebouw aan de Heelsumstraat bevindt zich de werkkamer van Lyane. Een bureau met een computer, een kast en veel paperassen. Niet meer dan veertig procent van haar tijd brengt ze hier door, de andere zestig procent staat ze in haar jas in het lab of is ze in gesprek. De muren van haar kamer zijn behangen met kleurrijke tekeningen van haar zoontjes. ‘Ik vervang ze vaak hoor, want ik krijg wekelijks nieuwe tekeningen en de één is nog mooier dan de ander.’ Het is duidelijk dat er in Lyane een tumba-koningin schuilt. De foto’s aan de muur laten een vrolijke verkleedpartij zien van Lyane met vriendinnen tijdens karnaval en een jump-in. Maar het moederschap vraagt ook veel van haar aandacht. ‘Naast mijn fulltime werk ben ik altijd druk met het aanmoedigen van mijn zoontjes tijdens voetbal- en honkbalwedstrijden.’

Altijd nog meer bereiken
‘De deur van mijn werkkamer staat altijd open, voor iedereen. Maar zelfs in het weekend en ’s avonds houd ik hem op een kiertje. Eigenlijk ben ik altijd wel met mijn werk bezig. Ik wil nog meer bereiken en nog verder denken. Dat heb ik van mijn vader geleerd. Hij zegt altijd dat het belangrijk is om iets te bereiken in je leven. Zijn foto staat op mijn kamer, daar op de kast. Ik vind het heel belangrijk wat hij vindt en wil dat hij trots op me is.’

Ochtendritueel
Lyane begint elke morgen heel vroeg. Ze zet een kopje groene thee, waar ze helemaal verzot op is, en belt haar man die dan inmiddels ook op zijn werk is gearriveerd. ‘We nemen even de dag door en wensen elkaar succes. Hij heeft ook een zware baan, en dit is voor ons beiden het startmoment van de ochtend. Eerder begin ik niet.’ Op haar bureau staat een bordje met een tekst uit de bijbel. ‘Hier kijk ik meerdere malen per dag naar, ik kan niet zonder dit bordje. Het zegt eigenlijk dat God ons stimuleert en plannen met ons heeft. Dit bordje neem ik overal mee naartoe. Het bordje en het bellen van mijn man, dat zijn echt mijn rituelen.’

Tekst > Mirjam Boers