Veel mensen blijken er niet bewust voor te hebben gekozen om een leidinggevende positie te hebben. Ze zijn er ingerold, vaak omdat ze als professional goed waren in hun vak. En ze blijven op hun leidinggevende post zitten, al zitten ze soms niet op de goede plek, met alle gevolgen van dien voor zowel de leidinggevende zelf, als voor de medewerkers.In een interview met het Financieele Dagblad geeft Ronald Roozendaal aan dat ‘geld, status en vermeende macht de belangrijkste vervuilers zijn van leiderschap’. Hij schreef een proefschrift waaraan hij in juni aan de Erasmus Universiteit Rotterdam promoveerde onder de titel ‘Contextueel Leider-schap’. ‘De leidinggevende die vooral een goed getrainde professional is, komt niet zelden in een overlevingsstrategie terecht. Hij doet niet meer de dingen waar zijn hart bij ligt, wat tot stress en ziekteverzuim kan leiden’, zegt Roozendaal. Hij toetste leidinggevenden in drie verschillende sectoren  op onder meer hun drijfveren, ontwikkelingspunten en bereidheid tot veranderen. ‘Werknemers moeten geïnspireerd worden om zelf dingen te doen, en erkend worden als professional.’ Leidinggevenden moeten hen dus coachen. ‘Als dat niet gebeurt, raken ze gedemotiveerd en vertrekken, of loopt het ziekteverzuim op.’ Professionals die leiding geven hebben vaak niet de neiging om dingen uit handen te geven, terwijl ze juist anderen het werk moeten laten doen. Bovendien moet volgens Roozendaal de stijl van leidinggeven passen bij de organisatie waarin wordt gewerkt. Roozendaal heeft een boek gepubliceerd over contextueel leiderschap, het is uitgegeven door Van Gorcum (ISBN nummer: 9789023244318).